Planeta Liberalis

Swego czasu napisałem już tekst o tym, że w dzisiejszych czasach palacz znaczy podgatunek. Świetnie to moje niegdysiejsze twierdzenie uzupełnia cytat z tekstu Tomasza Gabiś “Antytytoniowi fanatycy” (który bardzo polecam) który w ostatnich dniach został zalinkowany w kilku miejscach (np u Maćka Miąsika) w których bywam:

Smoker is the nigger of this world, z pewnym patosem stwierdza Hitt. Rasista mówił kiedyś: „śmierdzisz czarnuchu”, antytytoniowiec mówi dzisiaj: „śmierdzisz palaczu”; do restauracji czarnuchom wstęp wzbroniony, do restauracji palaczom wstęp wzbroniony, czarnuchu przejdź na tył autobusu, palaczu nie wejdziesz do tego autobusu, czarnuchy są niebezpieczne, palacze są niebezpieczni, czarnuchów sobie nie życzymy, palaczy sobie nie życzymy, czarnuch jest głupi, palacz jest głupi – dokładnie ten sam mechanizm, taka sama, przymusowa, wprowadzona siłą państwa segregacja – był rasizm, jest „smokeryzm”.

Zostawmy ideologiczne pleplanie o tym, że niezdrowo, że śmierdzi, że bierne palenie, itd. Nikt bowiem przy zdrowych zmysłach nie będzie kwestionował tego że dla jednego coś może pachnieć a dla innego śmierdzieć. Ot taki los bycia człowiekiem i całe piękno, że lubimy różne rzeczy a subiektywność postrzegania rzeczywistości czyni nas różnymi co nad wyraz wielkim wielbicielom unifikacji się nie podoba. Spór jak spór – dawno pogodziłem się z tym, że nie warto walczyć z fanatykami “wiedzenialepiejjaknależyżyć” a i to, że świat ma w głębokim poważaniu formę jaką wybieram dla odczuwania przyjemności próbując mi narzucić swoje jedynie słuszne (uprawiaj sport, dobrze się odżywiaj, płać zus bo na starość nie będziesz miał za co jeść, kup telewizor, oglądaj, konsumuj to co uznamy za legalne i bezpieczne etc) jest mało istotne.

Wielce mnie jednak frasuje zawsze alogiczność i niekonsekwencja wiedzących lepiej. Być może układanie świata, tworzenie raju na ziemi nie jest procesem na tyle łatwym aby wszystko załatwić za jednym zamachem. Oczywiście są ludzie których wizja sięga daleko, daleko i od dawna wiedzą, że jedyną słuszną droga jest uspołecznienie wszystkiego. Co to w ogóle za świat w którym jakiś pożal się boże kapitalista posiada na własność lokal i nie dość że wyzyskuje w nim kelnerki, to na dodatek ustala jakich klientów będzie obsługiwał, co o trwogo będzie tym klientom podawał, oraz w jakich warunkach. Tacy ludzie, dumnie nazywający sie komunistami, są jednak w mniejszości pogardzanej przez zwykłych idących na zgniłe kompromisy socjaldemokratów.

Ot najlepszy przykład mój sympatyczny kolega Galopujący Major. Otóż fenomen Majora i lewicy jako takiej polega na tym, że dbając o moje bezpieczeństwo (już tu i śmieszno i straszno – Majorze czy powinieniem mówic do Ciebie Tato na wzór innej grupy mędrców świata tego którzy bardzo lubią gdy mówi się do nich ojcze?) skupiają się jedynie na niewielkiej liczbie jego aspektów. Co więcej są w stanie łączyć wodę z ogniem uznając np. że taki wyzyskujący kapitalista, ni mniej ni więcej molestujący zapewne kelnerki może i owszem ustalić menu dla swoich klientów (choć oczywiście proces przygotowania potrawy powinien przebiegać pod czujnym okiem kontrolera z sanepidu), może a i owszem kontrolować wilgotność powietrza i temperaturę w lokalu, bądź dać mi do rąk, tu uwaga rzecz drastyczna, metalowe sztućce ale już tego czy ktoś u niego pali w lokalu czy też nie ustalić nie może. Nie może bo z dużym prawdopodobieństwem palenie nie tylko wszystkim bez wyjątku smierdzi, ale przede wszystkim zagraża życiu. A wszystko zaczyna się od takiej mniej więcej logiki:  jest tak, że skoro prawdopodobieństwo wystąpienia danej sytuacji jest dajmy na to 1 do miliona oznacza to, jak powiedział bohater „Głupiego i głupszego”, że są szanse. Skoro są szanse każdy socjaldemokrata będzie wiedział, że w takim wypadku nie można igrać z rzeczywistością i trzeba oddać kontrolę nad danym aspektem życia człowieka w ręce osoby kompetentnej która zatroszczy się o to aby nic nam się złego nie stało.

Wszystko to obraca się wokoło tego jak wiele odpowiedzialności można zostawić w rękach ludzi? Skutki społeczne pozostawienia pełnej odpowiedzialności w rękach ludzi są tak oczywiste, że nie ma kompletnie sensu tu o tym dyskutować. Wiadomo przecież że jeżeli da się ludziom dostęp do broni to się powystrzelają, jeżeli przyzwoli im się na narkotyki to będą wszyscy bezproduktywnie chodzili naćpani, a jak ktoś naćpany to wiadomo że prędzej czy później  dojdzie do tragedii i dajmy na to horda ćpunów zgwałci i pokuje strzykawką jakąś niewinną ciężarną kobietę (choć skoro wszyscy by ćpali to wkrada mi sie jakiś dysonans z tą “czystą” ciężarną). Wiadomo, że jak ktoś nie zda egzaminu z kierowania autem to auta prowadzić nie umie i śmiertelnym byłby zagrożeniem podróżując po społecznych szosach bez tego jakże ważnego dokumentu jakim jest prawo jazdy. Wiadomo, że własność to jakaś idiotyczna koncepcja którą trzeba kontrolować bo co to za świat w którym ktoś może ściąć na swej własności społecznie very important drzewo, wybudować dom bez projektu kompetentnego architekta który ma zaświadczenie państwa że dom zaprojektować umie.

A juz najgorsze gdy z własności jakiejś kapitalistycznej świni mieliby korzystać postronni ludzie. “Wiedzącylepiej” w typie Majora oczywiście wiedzą że kapitalista w swym dążeniu do zysku najpewniej wybuduje halę oszczędzając na wspornikach co poskutkuje zawaleniem się hali, podłączy gaz do domu mieszkalnego w którym wyzyskuje biednych lokatorów tak, że prędzej czy później ten dom wybuchnie a przynajmniej ci biedni lokatorzy potrują się i tak dalej i tak dalej.

W konsekwencji wiadomym jest, że skoro własność do której właściciel zaprasza osoby postronne, najpewniej biedaków których chce wyzyskać, staje się przestrzenią publiczną, to zadbanie o zdrowie i bezpieczeństwo osób które samodzielnie decydują sie na przebywanie w tej przestrzenni winno być priorytetem. 

Dobra, kurde dość tych sarkazmów.

Major próbuje udowadniać jak to niby ograniczenie wpłynie pobudzający sposób na obroty pubów. Teza dość karkołomna zważywszy ile pubów pozamykano w takich krajach jak Anglia czy Irlandia po wprowadzeniu zakazu.

Ale podoba mi się to tłumaczenie. Podoba mi się bo w kontekście czytanego właśnie przeze mnie „Atlasa Zbuntowanego” (o którym mam zamiar napisać większą notkę gdy skończę) stanowi bardzo ładny przykład na to w jaki sposób usprawiedliwiając mało istotne i niewielkie naruszenie własności i wolności dążymy do tego aby wrócić do epoki kamienia łupanego. Tu kilka pubów zbankrutuje, tam kilka restauracji będzie miało tyci mniejszy dochód. Ktoś tam trochę zyska bo się dobrze ustawi. Inną ustawą załatwi się w obrębie zupełnie innej dziedziny też jakąś regulację która np. sprawi, że dziwnym trafem prowadzenie działalności będzie opłacało się jedynie osobie o nazwisku brzmiącym tak samo jak nazwisko jakiegoś ministra. W kolejnej dziedzinie ustanowi się dajmy na to minimalna liczbę lekarzy jacy muszą przypadać w prywatnej placówce na iluś tam pacjentów co poskutkuje stworzeniem kolejnej bariery wejścia dla przedsiębiorcy i zwiększeniem progu rentowności. Dziesiątki, setki, tysiące takich rozporządzeń, uchwał, regulacji. A potem jakoś wszyscy się zaczynają dziwić, że a to ktoś umarł choć miał zwykły katar, a to ktoś nie dojechał bo się pociąg wykoleił, a to na telewizor nas nowy nie stać albo wręcz chleb bo pracodawca musiał wydać nasza pensje na super ekstra niezbędne badanie czegoś tam wymagane przez urząd do tego i owego po to aby oczywiście zapewnić pracownikom bezpieczeństwo – ewentualnie pozbyć się iluś tam klientów bo społeczeństwo uznało ich za nie przystosowanych którym należy sie kara.

Rozumiem wściekłość niepalących w typie Wojtek Orliński. Też nie lubię jak mi śmierdzi gównem. Tyle, że ja staram się w miejscach gdzie mi śmierdzi nie bywać. A gdy w miejscach tych czekają mnie niesamowitości świata smród staje się mało istotny (polecam wyprawę na wulkan).

Czy świat byłby lepszy gdyby ludzie nie palili, nie pili, odżywiali się zdrowo i miziali się po noskach? Pewnie tak. Tyle że ta słuszność jest moją subiektywną koncepcją. Narzucanie jej innym budzi moją odrazę. Dyktowanie komuś jak ma żyć, jak ma się zachowywać dopóki mogę odwrócić się i nie mieć ze zjawiskiem do czynienia budzi moją odrazę.

Naprawianie świata świadczy jedynie o miałkości życia naprawiacza. To musi być bardzo smutne i nudne życie skoro naprawiacz musi zajmować się życiem innych. Troskę o cudzy los uważam za wyraz frustracji, problemów psychicznych i kompleks małego penisa rekompensowany satysfakcją z wydawania zakazów lub nakazów innym. Rzeczywistość jest jednak taka że penisy Wam moi drodzy naprawiacze od tego nie urosną. Bardzo państwu współczuję i polecam choć raz w życiu zrobić coś tylko dla siebie. Ewentualnie pozbyć się hipokryzji i powalczyć, tak realnie o to aby w Afryce dzieci nie miały opuchlizny głodowej zamiast uciszać wyrzuty sumienia z powodu przeciekanie życia przez palce totalniackim narzucaniem innym swej jedynie słusznej koncepcji rzeczywistości twierdząc potem że coś dobrego się dla społeczeństwa zrobiło. Choćby i samym faktem oddania głosu za odebraniem komuś radości z śmierdzącego i śmiercionośnego peta.

A tymczasem tylko ogarnąłem coby błędów nie było plus badania robię kto mnie lubi – po prawej możecie sobie dodać fejsbukowy fan pejdz.

Timmy niezasłużenie zrobił mnie bohaterem swojej opowieści. Pół dnia chciałem mu coś odpisać i naprawdę nie wiedziałem co.

Ładnych kilka lat temu, w pogodę mniej więcej taką jaką mieliśmy kilka dni temu, stałem na przystanku. Po drugiej stronie ulicy szedł starszy człowiek o kulach. Ledwo szedł i cały czas w jakiś pokraczny sposób odchylał się w tył. W końcu musiało się stać nieuniknione – staruszek zwyczajnie poleciał bezwładnie na plecy prosto w kałużę. Ktoś mu pomógł, postawił na nogi i poszedł. Staruszek podszedł pod ścianę pobliskiego budynku, oparł się i znów wywrócił. Tym razem minęło nieskończone 15-20 sekund nim ktokolwiek się nim zainteresował. Kiedy znów stał na nogach, mokry, dygoczący dalej walczył, starał się pokonać kolejne centymetry. Bo to nie była nawet walka o kolejny krok. On miał problem z przejściem kolejnych centymetrów.

Wtedy po raz pierwszy chyba zatrzymał mi się czas. Tamta chwila trwa do dziś.

Stałem na tym pieprzonym przystanku i patrzyłem jak poza czasem zniszczony człowiek walczy i się nie poddaje. Rzeczywistość obok mknęła a ja mimo, tak mi się zdaje, braku tej ignorancji którą otoczenie rzeczywistości przenikało tamto miejsce stałem jak sparaliżowany.

Potem wsiadłem do autobusu.

Przez kolejne dni czułem się tak podle, tak obecny w tamtym zatrzymanym czasie, a przede wszystkim przenikająco bezradnie, że obiecałem sobie że nigdy więcej takie oderwanie od czasu nie przysporzy mi tego cholernego uczucia które po dziś dzień przeszywa moje ja.

Wracając pewnej nocy do domu przysiadłem na przystanku na którym usiadł również bezdomny. Brudny, zarośnięty ale z takim dziecięcym uśmiechem niewinności poprosił o papierosa. Zapaliłem z nim. Coś mi opowiedział. W zasadzie w kilkunastu słowach przerywanych długim milczeniem opowiedział historie swojego życia.

Kiedy tak siedziałem z nim na tym przystanku a on z tym swoim niczego nie oczekującym, pełnym podziwu i beztroski uśmiechem patrzył w niebo na spadające krople deszczu czas się zatrzymał. I przecież mogłem skupić się na smrodzie i z odraza odejść nie widząc, nie przeżywając tej magii którą być może tamta chwila została przeze mnie obdarzona zupełnie niesłusznie.

Gdy umierał mój dziadek prosił mnie abym sadzał go na łóżku aby mógł popatrzeć przez okno. Bezwładne ciało, zniszczone przez chorobę która przenikała każdą komórkę jego ciała powodując niesamowity ból który odciskał się na jego spokojnej twarzy. Nie narzekał. Siedząc tak z nim tworzył się piękny wspaniały świat. Człowiek który umiera, który doświadczył na świecie wielu trudów, przykrości, który był swego rodzaju bohaterem, zniszczony przez upadlająca chorobę miał w sobie do ostatnich chwil dziecięcy zachwyt nad powabnością i pięknością świata. Przez to okno w które razem patrzyliśmy dostrzegał to co wydawać by się mogło błahością, nieistotnością, czymś nad wyraz zwyczajnym i zmieniał to w cuda. Błękit nieba, zieleń drzew, śpiew ptaków. I gdy podążając za nim, jego słowami podziwu odkrywałem świat za oknem, gdy zaczynałem widzieć jego oczami tworzyła się rzeczywistość przepiękności która istnieje poza czasem i będzie istnieć i po mój kres.

Nie chodzi o to aby się zatrzymać. Nie chodzi o te pierdoły którymi w taki czas jak ten, wlewają nam do głów różni moraliści. Nie chodzi o to aby zastanawiać się. Chodzi o to aby żyć i w tym życiu za każdym razem szukać nadzwyczajności. Żeby w banale dostrzegać niezwykłość. Żeby w człowieku nieciekawym odnaleźć część siebie. A resztę odrzucić.

Pozbawić świat automatyzmu, pustki, szarości mentalnej. Wtedy właśnie czas się zatrzymuje i chwila przeciąga się w nieskończoność tworząc kolejne światy w które można wracać.

Bawcie się, pijcie, jedzcie ku chwale Dionizosa i znajdujcie swoje światy w których czas nie istnieje.

Jak podaje słownik języka polskiego prewencja to zapobieganie naruszaniu norm prawnych.

Wpisując to hasło do słownika synonimów znajdziemy tam również takie słowo jak profilaktyka.

Z językiem jest ten problem że wyrazy podobne często dotyczą diametralnie różnych rzeczy. Gorsza sprawa dla tego języka gdy dotyczą one takich rzeczy jak prawo – definicje słów w języku prawnym, a przede wszystkim w języku dla prawniczego bełkotu pierwotnym, czyli języku polityki zazwyczaj od ogólnie przyjętego “czucia” różnią się tym czym różni się jezioro od bagna. Ewentualnie stanowią pustosłowie. Walka o pokój to jeden z takich cudownych lapsusów który sam w sobie jest pustosłowiem, a dajmy na to przy ataku Amerykańskich wojsk na ten czy inny kraik jest tym samym co orwellowskie ministerstwo prawdy – w państwie wielkiego brata też wszyscy, prócz kilku wiarołomców, ufali i wierzyli w tą “prawdę”.

Co oznacza profilaktyka? Profilaktyką jest mycie zębów coby nam nie powypadały, podcieranie tyłka coby nas w towarzystwie nie swędział, profilaktyką jest uprawianie sportu czy zdrowe odżywianie. Profilaktyką jest zakładanie gumki gdy ulegniemy w przypływie emocji instynktom. To również zainstalowanie sobie antywirusa na komputerze. Ja np czasem profilaktycznie kupuje sobie w piątek, nim wieczorem wyjdę zdobywać niczym Pinki i Mózg świat, butelkę wody i stawiam ją przy łóżku, bo a nóż w sobotę się rano okażę że plan się nie do końca powiódł. Profilaktyka to zbiór naszych zachowań które w bliżej nieokreślonej przyszłości pozwolą nam uniknąć jakiś przykrych konsekwencji. Profilaktyka to świadomy indywidualny wybór.

Prewencja. Czym jest prewencja? A w zasadzie jak ja rozumiem sam ten wyraz, samo słowo i jego sedno. Prewencja to dajmy na to zatrzymanie kilku łysych obywateli w dresach, wylegitymowanie i ewentualne obserwowanie tak aby ofiary chemioterapii i problemów z hemoroidami (ponoć przy hemoroidach dobrze nabyć dresik coby nie uciskały spodenki w kroku) przypadkiem nie postanowiły sobie że a to czyjeś lusterko w samochodzie im się by przydało, a to czyjś portfel, a to przypadkiem tak w ramach niespodziewanki za darmo jakiś przechodzień od nich nie dostał po nerach. Kilkadziesiąt razy. Prewencja to obstawienie stadionu przez policje w trakcje meczu. To również zerknięcie co tam u pana Mietka co to kilka razy żonę uczył pięściami jak się zupę przygotowuje. To zapewne też zatrzymanie pani/pana który jedzie samochodem z bliżej nieokreślonego powodu zygzakiem – być może ma zawał, napad astmy albo urżnął sie tak że komletnie nie kontroluje tego co robi.

Byłoby jednak zbyt pięknie aby to co nasi dziadkowie ustalali za definicję słów nie ewoluowało. Tzn. gdyby ewoluowało w sposób w jaki wyewoluowały ćmy białe w ćmy czarne byłoby całkiem miło. Gorsza sprawa że w tym akurat przypadku mamy raczej do czynienia z brutalną, pełzającą rewolucją.

I są dwie strony tej rewolucji. Prewencja łączy się w dużym stopniu z słowem korelacja. Słowo korelacja oznacza że pewne zjawiska występują łącznie. Np. gdy siedzimy sobie na plaży i praży słoneczko możemy się z dużym prawdopodobieństwem spodziewać że nas przypiecze. Tu korelacja jest dość wysoka. Problem w tym że korelacja jest częścią nauki zwanej statystyką. To ulubiona z nauk polityków bo statystyka ma ten w sobie problem że z tych samych danych często można wysnuć różne wnioski. Po internecie krąży wiele opowieści o pracach magisterskich typu wpływ faz księżyca na populacje mrówkojada w południowym regionie stanu Oregon. Albo wpływ kształtu macicy matki na usposobienie do życia społecznego jej dzieci. I takie tam. Korelacji można zatem doszukać się we wszystkim. Wystarczy znaleźć dwa pasujące do siebie wykresy i stwierdzić fakt korelacji.

W ten oto prosty sposób można dojść do wniosku że człowiek pijany to najprawdopodobniej morderca i trzeba go zamknąć, że ktoś kto niezbyt przychylnie wypowiada się o żydach to w prostej linii spadkobierca adalfa h. i najpewniej i najchętniej poszedłby w jego ślady, że ilość wypadków zależy od “niedostosowania prędkości” co zawsze oznacza że ktoś zawsze za mocno wdepnął a nie to że ulice są zasłane durnymi znakami, fotoradarami i dziurami niczym Powązki vipami i autorytetami. Prewencyjnie można również zniszczyć albo zarekwirować babciną pietruszkę pod Halą Mirowską, gdyż alebowiem babcia raz że zakłóca porządek kując swoim wystawaniem na ulicy idealny obraz rzeczywistości jakiegoś krawata, a już na pewno urzędnika co powołany do dbania o porządek został, dwa prowadzi dywersję na państwo i ojczyznę migając się od przekazania podatków rządowi aby ten w swej nieomylności i nieskończonej sprawiedliwości mógł przekazać jej emeryturę. Oczywistym jest też fakt że donosik jest czymś na miarę korelacji graniczącej z pewnością, i zarekwirować można cały majątek firmy po to aby firma nie prowadziła dalej przestępczego procederu, i po to aby w przyszłości, móc pokryć nieuchronnie zasądzone odszkodowanie. To że przeważnie się zdarza tak że wyrok zapada po latach, kiedy firma jest bankrutem, a sprzęt który i tak jest już nic nie wart, jakiś czas temu zaginął z magazynów policyjnych to tylko mała drobnostka, niewielki błąd systemu któremu przecież należy wierzyć i ufać. I tak dalej i tak dalej.

Jest druga rzecz, jeszcze gorsza. O ile korelacje jeżeli dobrze pokopać można odrzucić w wielu przypadkach, bo jakby nie było statystyka jest nauką która opiera się na logice i nie ma w niej półprawd, a tylko łatwość w formułowaniu na jej podstawie błędnych opinii to rzecz od której de facto wyszedłem jest, jak dla mnie nie do przeskoczenia.

Polityka to taka czarna magia która z sukcesami niczym Kaszpirowski potrafi ludziom wmówić że to co do pewnego momentu było profilaktyką, osobistym, świadomym wyborem winno się stać obowiązkiem, prawem i zostać wchłonięte w definicje prewencji. Wyświechtane (jeden z naczelnych argumentów wolnościowców które do zarzygania skutecznie obrzydził wszystkim, łącznie ze mną, pan w muszce) pasy które większość rozsądnych ludzi tak czy inaczej by zakładała, zakaz spożywania alkoholu tu i ówdzie, palenia w jeszcze większej ilości miejsc, o jaraniu zielska i łykaniu chemikaliów nie wspominając. Zakaz wycięcia własnoręcznie posadzonego drzewa na własnej ziemi, nakaz posiadania certyfikatu energetycznego, zakaz grania w pokerka z kumplami na kasiore w miejscu w którym kilku anonimowych panów nie będzie mogło z tego czerpać korzyści, a wraz z nimi kumple co im takie prawo załatwili.

I tak by można wymieniać i wymieniać. I z każdym rokiem wymieniać coraz więcej. Aż rad niewola dojdziemy do momentu w którym w świetle prawa prewencyjnie udawać się będziemy o ściśle wyznaczonej porze na poranną gimnastykę, a następnie do państwowego ośrodka żywieniowego, gdzie każdy według ściśle dobranej diety otrzyma posiłek. A potem wspólne mycie ząbków. Ku lepszej przyszłości. Bo przecież o to chodzi aby nic naszemu życiu nie groziło, abyśmy byli bezpieczni i dożyli w spokoju i zdrowiu długich lat.

Kiedyś pamiętam po sieci krążyła przeróbka jakiejś przemowy pewnej dyrektorki liceum, a w refrenie leciało w kółko: bezpieczeństwo, bezpieczeństwo, bezpieczeństwo…

Polecam przeczytać sobie trzy teksty (Miąsik, Olgierd, Vagla) na temat tekstu czwartego.

Ważną rzecz napisał Olgierd, a w zasadzie zacytował do czego służy TOR

„pozwala na przeglądanie stron blokowanych przez lokalną cenzurę i dostawców sieci. Dziennikarze używają Tora do bezpiecznej komunikacji ze swoimi informatorami oraz dysydentami. Grupy takie jak Indymedia polecają Tora jako zabezpieczenie prywatności i bezpieczeństwa swoim członkom. Aktywiści z organizacji takich jak Electronic Frontier Foundation (EFF) zalecają Tora jako mechanizm pomagający chronić wolność obywateli w sieci. Korporacje używają Tora by przeciwdziałać wywiadowi konkurencji oraz zabezpieczać przetargi przed podsłuchem. Tor jest używany jako alternatywa dla tradycyjnych połączeń VPN, które ujawniają ilość i chronologię komunikacji. (…) Wymiar sprawiedliwości używa Tora do odwiedzania i obserwacji witryn bez pozostawiania w logach rządowych numerów IP, a także ze względów bezpieczeństwa operacyjnego.“

Fajnym uzupełnieniem tego jest ps Vagli z linkowanego powyżej tekstu:

Być może istotnie jest to tworzenie dobrego klimatu dla powstania Rejestru niewygodnych stron, ale biorąc za pewnik to, co w sieci TOR się pojawia, można równie dobrze lansować w mediach tezę, że w godzinach pracy Policjanci bawią się w pedofilów i publikują zdjęcia dzieci z niedwuznacznymi komentarzami.

Dość ciekawe byłoby gdyby cytaty pedofilów którymi tak podnieciła się redakcja gazety okazały się czystą prowokacją policyjną (od których jak sugeruje Vagla i z tego co wiem na onionforum ponoć aż się roi).

Ludzie się boją. Oprócz pospolitych bandytów których spotykamy na ulicach, gdzieś tam czają się oszuści, pedofile, hakerzy, i inne kreatury dybiący na naszą moralność, cnote córek i synów, oraz uczciwość którą podstępem każdy taki jeden chciałby wykorzystać do niecnych celów.

Dość ciekawym jest dla mnie ta wiara ludzi że rząd/państwo jest w stanie stworzyć raj na ziemi, odnaleźć zuooo, odizolować, no i ogólnie wyrugować je z naszego życia. Jak trzeba być wielkim naiwniakiem aby pomyśleć że wystarczy zakaz, groźba państwa że to państwo za coś będzie karać, aby jakieś zjawisko zniknęło.

Prawda jest taka że takie kreatury jak pedofile istnieć będą. Świat jak za dotknięciem magicznej różdżki nie zmieni się poprzez wydanie dyrektywy czy zapisaniu w jakimś tam dzienniku ustaw zakazu takich to a takich czynów.

Pomijając już fakt że w wielu wypadkach takie zakazy działają wręcz przeciwnie – bandzior musi być bardziej ostrożny, a to wzmaga kreatywność i powoduje urodzaj wielu pomysłów jeszcze bardziej skrytego i potajemnego działania, pomijając to że jeżeli ktoś ma nieodpartą chęć czynienia zuaaa to to zuooo czynić będzie i żaden urzędas tego nie zmieni; pomijając to wszystko najistotniejsze jest to co było jedną z tez mojej poprzedniej notki – najwięcej tracą normalni ludzie.

Po mojemu niewielką ceną za możliwości które daje anonimowość ludziom wymienionym w cytacie od Olgierda, jest aby grupka obrzydliwców tworzyła sobie jakiś ciemny zakątek gdzie mogą popuszczać wodze swej chorej wyobraźni.

To ćwiczenie tej głupiej społecznej świadomości prowadzone wespół w zespół przez państwa i media, w celu zasiania w naszych głowach strachu i wzbudzenia w nas pożądania bezpieczeństwa skończy się tym że srać będziemy pod nadzorem kamer i przy otwartych drzwiach. Czego wszystkim zaniepokojonym tym że istnieją popaprańcy na tym świecie którzy mówią o, i co gorsze robią obrzydliwe rzeczy życzę. Poczujecie się bezpiecznie.